Twee keer naar de kerk, of: Ben jij op zondag echt vrij?

Reeds twee keer eerder heb ik op dit weblog iets gemeld over de zondaginvulling. Dit wordt nu dus de 3^e keer en om aan te sluiten bij een goed gereformeerd gebruik wil ik het hiermee dan ook meteen afronden.

Ben jij op zondag echt vrij?

Met deze vraag begon professor De Bruine zijn preek bij

ons op zondagavond 25 april 2010.

De rustdag is ons gegeven, zodat wij de tijd kunnen nemen om te genieten van Gods schepping, om te rusten en om als gemeente bij elkaar te komen. Op de rustdag moet de jacht uit ons leven, de andere 6 dagen zijn bestemd om er hard tegenaan te gaan.

De ‘rustdag houden’ betekent eigenlijk dat we de tijd nemen om van Gods liefde te genieten, dat we willen leven vanuit de rust en wetenschap dat God echt voor alles zorgt. We mogen op die manier ook laten zien dat we in afhankelijkheid van Hem willen leven. De rustdag mogen we de Geest alle ruimte geven om in ons te werken, zodat we ook echt blij kunnen worden van Hem.

In het oude testament moest het volk van God leren om de wet en ook de rustdag te houden. Maar in het nieuwe testament zien we dat Jezus zijn discipelen anders omgaan met de regels rondom de rustdag.

Door Jezus zijn wij nu vrij en niet meer rechtstreeks gebonden met de wet. Eerst is er onze band met Jezus. Paulus zegt dat we niet meer onder de wet leven, maar dat we de wet nodig hebben om in de Heer te blijven. God heeft ons zijn geboden dus niet meer opnieuw oudtestamentisch opgelegd.

We mogen vanuit Jezus’  liefde ‘oude’ zaken opnieuw vormgeven, we worden opgeroepen om creatief te zijn.

De, door Jezus verworven, vrijheid kunnen we op zeker twee manieren misbruiken:

1 – door nieuwe wetten te maken en onszelf daarmee weer tot slaaf te maken.

2 – door op een uidagende manier de vraag te stellen of die zondagsregels in de bijbel staan (‘welk hoofdstuk, welk vers?’), want daarmee plaats je jezelf in de positie van een onmondige slaaf.

Het lijkt mij heerlijk om in alle vrijheid, samen brainstormend, uit te proberen hoe we onze liefde voor God op zondag het best kunnen vormgeven. Maar, ik moet bekennen dat ik me, ook met mijn eerdere berichtgeving op dit weblog, schuldig gemaakt heb aan het hierboven genoemde punt 2. En dat spijt me.

De invulling van de rustdag wordt door christenen in Nederland verschillend ingevuld. Op de hele aardbol wordt er anders omgegaan met de rustdag. En dat is prima, dat is mooi. Jezus heeft ons geen nieuwe regels gegeven voor de vormgeving ervan, het is aan de creativiteit en de liefde voor God van ons allen.

Professor De Bruine gaf nog mee dat de 1^e christenen op zondag bijeenkwamen en dit terwijl de zondag in Israel helemaal geen rustdag was, er werd op die dag gewoon gewerkt. Ze kwamen echter voor het werk en na het werk op die dag bijeen, om te bidden, te danken, te loven en samen het avondmaal te vieren. Uit liefde voor Hem en voor elkaar.

Gelukkig hoeven wij in Nederland niet op zondag te werken, als we dat niet willen. Wij hebben nou echt alle vrijheid om de rustdag vorm te geven.

Plezier ermee!