Gebed

Heer, maak mij een werktuig van Uw vrede,

zodat ik Liefde verspreid waar men elkaar haat.

Dat ik vergeef waar men elkaar beledigt,

dat ik verenig waar men strijdt,

dat ik de waarheid spreek waar dwaling heerst,

dat ik licht ontsteek waar duisternis is,

dat ik vreugde breng waar leed woont.

Heer, laat mij ernaar streven

niet dat ik getroost word,

maar dat ik troost breng,

niet dat ik begrepen word,

maar dat ik een ander versta,

niet dat ik geliefd word,

maar dat ik liefheb.

Want wie geeft, ontvangt,

wie zichzelf vergeet, die vindt,

wie vergeeft, hem wordt vergeven,

en wie sterft, ontwaakt tot eeuwig Leven!

Franciscus van Assisi

Franciscus van Assisi

 

Relitest

Hoe religieus (het woord alleen al…) ben jij?

Op dit site van Trouw heb ik de Relitest ingevuld. Radboud Universiteit van Nijmegen heeft ‘m samengesteld. Dit moet dus garant staan voor enige wetenschappelijke waarde. Na het invullen van de test, dat maar een paar minuten duurt, wordt de uitslag gepresentereerd. Ikzelf vind de uitslag wat lastig te interpreteren, maar wat duidelijk naar voren komt is dat ik mezelf als ‘christen’ zie, met een uitslag van 56 op de 60 punten.  Poeh, da’s prettig, want gelukkig zie ik mezelf inderdaad zo.

Hieronder de bij mijn uitslag behorende tekst:

Je beschouwt jezelf als christen. Maar misschien vertoont je overtuiging wel (meer) overeenkomsten met andere levensbeschouwelijke tradities. Welke past het beste bij jou? Waar liggen de wortels van je ideeën?
De Relitest geeft het antwoord. Dat zie je in het diagram hieronder. Dat houdt niet alleen rekening met je opvattingen, maar ook met hoe je in het leven staat, met wat je denkt en doet.

Opvattingen
Wat je denkt over de grote thema’s van het leven, staat heel dicht bij wat er in het christendom gedacht wordt.
Handelingen
Je doen en laten toont op sommige punten overeenkomsten met wat men in het christendom gewoon is te doen.
Houdingen
Religieus of niet– allemaal leuk en aardig, maar voor jou heeft spiritualiteit stevige wortels in het alledaagse leven.

Overigens zijn bij veel vragen meerdere antwoorden te geven. Ik heb echter steeds 1 antwoord aangevinkt, dat heeft natuurljik ook invloed op de uitslag.  Het bijbehorende diagram kreeg ik helaas niet gekopieerd, maar indien je er nieuwsgierig naar bent; probeer ‘m zelf!

All you need is love

 

Vanmorgen hadden we een themadienst in de kerk, naar aanleiding van de tekst in 1 Johannes 4: 7 – 21.`

God zelf is liefde. Als wij liefhebben zijn we, als het ware, een spiegel van Gods liefde.

Het allergrootste bewijs van Gods liefde is dat Hij Zijn zoon Jezus Christus naar de wereld heeft gestuurd om ons te redden (en dat terwijl we daar zelf helemaal niet op zaten te wachten).

Dit wetende, kun je eigenlijk nog maar twee dingen doen:

1. De liefde van  God afwijzen,
2. De liefde van God aannemen. Je mag dan een spiegel van Gods liefde zijn, een echt geliefd, waardevol mens.

God vindt jou waardevol. God gaf je een plek in deze wereld. Voor Hem hoef jij je niet te bewijzen. Hij heeft je lief zoals je bent.

God is de bron van de liefde. Uit die bron putten is van levensbelang.

Deze wereld zit nog vol rottigheid, maar God heeft gezegd: “Ik maak alles nieuw”. In dat vertrouwen mogen we leven en aan het werk gaan en daarin Gods liefde weerspiegelen. Zie ook 1 Korinthe 13.

Kijk op de site van de Martuskerk als je de dienst wilt naluisteren (klik dan op de ochtenddienst van 18.10.09).

De inzet van talenten

Ik heb er een tijdje over na zitten denken, maar ik kan me niet herinneren dat ik in het Nieuwe Testament gelezen heb dat er mooie, slimme of handige mensen zijn ingezet om het blijde nieuws te vertellen. Juist niet, luidt mijn conclusie.

Het waren vooral ongeletterden, vissers en gehandicapten die over Jezus’ verlossing vertelden. Paulus zelf getuigde er verder van dat het beter was dat hij met een ‘doorn in het vlees’ bleef rondlopen, zodat hij niet in de val van de ‘eigen kracht’ zou lopen. Op die manier wordt God groot door de zwakheid van mensen heen. Het moet voorkomen dat we ‘handiger’ worden dan God en dat we hem mogelijk voor de voeten gaan lopen bij de uitvoer van Zijn plan. Het draait niet om ons, maar om Hem, al onze energie en al onze talenten zouden daarop gericht moeten zijn.

Mogen we onze talenten of gaven dan niet inzetten? Natuurlijk wel, Hij heeft ze ons niet voor niks gegeven. We hebben zelfs de opdracht om die talenten te ‘verzilveren’. Er zitten echter keerzijdes aan menselijke talenten. Biddend, struikelend en – waar nodig – door lieve broers en zussen gecorrigeerd, zetten we die talenten in voor Gods grote plan.

Ik ken Arie Boomsma niet en ik pas er voor om publiekelijk een mening over hem te uiten. Maar als kijker en EO-lid vraag ik me wel af of het luide geluid van zijn fans het geluid van lieve broers en zussen kan hebben overstemd. Het kan natuurlijk ook zijn dat zijn vele raadgevers niet kritisch genoeg meer waren. Dus mocht iemand weten of Arie behoefte heeft om, tijdens een lekker biertje na een stoer potje gewichtheffen of zo, eens scherp te spiegelen, geef dan gerust mijn naam aan hem door. Ik weet zeker dat er een betere manier is voor het inzetten van zijn talenten, want het afgelopen jaar draaiden die talenten niet om Hem, maar draaiden ze uiteindelijk uit op ordinaire reacties over Jezus en Zijn volgelingen. En dat is zonde.

Engelen in Frankrijk

In sommige situaties denk ik vaak terug aan een oud werkgever, en dan voornamelijk aan zijn uitspraken. Het was en is een echte katholiek, die mij graag uitdaagde met teksten als ‘beeldenstormer’. Ach, een geuzennaam – zie ook het bericht hieronder – , het kan maar duidelijk zijn waar je voor staat.

Soms ontglipt mij nog wel eens zo’n uitspraak van hem. Vooral als mensen vertellen over welk geluk hen ten deel is gevallen, of wanneer iemands lijf een waarschuwing afgeeft, waardoor hij of zij sommige activiteiten moet staken.

De uitspraak die mij het meest is bijgebleven is:

Waar je aan toe bent, komt naar je toe, werk met de Genade mee. 

Ik heb dat altijd geïnterpreteerd als; jaag geen onhaalbare dromen na, verzuur niet, wees tevreden, wees dankbaar, doe biddend je werk. God weet wat goed voor je is.

Joep kleurt het op zijn site – kijk maar eens onder het kopje ‘inspiratie’ – in met; “benut je talenten, ze zijn je gegeven, gegund.”Mooi is dat hè! Voor mensen die een andere vakantie of een plek van bezinning zoeken is Ange Bourgogne met gastheer Joep een echte aanrader.

Beeldenstormer

Vriendjes en vriendinnetjes van onze kinderen vroegen wel eens: “zijn jullie Rooms Katholiek geworden?”

De allereerste keer snapte ik niet hoe zij daar bij kwamen – wij stammen tenslotte van de beeldenstormers af -, maar toen het ons de 2e keer overkwam wist ik direct waar die kinderen op doelden; we hebben twee Mariabeeldjes in de kamer staan. Het zijn beeldjes zonder kindje, dat weer wel, dus of ze officieel mogen doorgaan voor een Mariabeeldje…..

Mariabeeltjes zijn niet zo gebruikelijk in onze kring, maar ik ben daar redelijk vrijmoedig in. Zeker ook nadat onze laatste predikant, Tjeerd de Boer, tijdens een preek sprak over Maria, de moeder van Jezus, de meest gezegende onder de vrouwen. En dat is precies zoals ik Maria zie, vereren of aanbidden doe ik haar niet.

De afgelopen jaren ben ik ook onder de indruk geraakt van Servaas. Volgens overlevering heeft hij in de 4e eeuw het blijde evangelie in regio Maastricht gebracht. En met dat evangelie heb ik wat hè, en die brengers van het evangelie ben ik maar wat dankbaar. (“How beautiful are the feet of those who preach the gospel of peace, who bring glad tidings of good things.” , zie ook Romeinen 10: 15)

Telkens als ik in het ‘zuiden’ ben kan men mij dan ook door antiekmarkten en antiekwinkels zien struinen. Ik kan geen enkel hoekje met antiek overslaan.
Met de energie en gedrevenheid van een beeldenstormer ben ik op zoek naar dat ene beeldje van Servaas, of naar dat doorleefde kruisbeeld voor aan de muur – zonder Jezusafbeelding natuurlijk -. Dit tot grote ergernis van onze kinderen. Tot op heden zonder resultaat, overigens.

Dus als je een tip hebt,… ik hou me van harte aanbevolen!

Verhuisbericht

Ik ben verhuisd
- schreef hij verheugd -
mijn huis
was klaar,
‘k ben nu
de bel-etage
gaan bewonen.
Zo mooi is ’t daar
en ’t heeft mij
niets gekost,
de Eigenaar
van dit complex
heeft alle kosten
voor zijn rekening
genomen…
Hij gaf Zijn knechten
zelfs bevel
mij, hoog, hierheen
te dragen,
nu vier ik
alle dagen
feest,
ik zing
van ’t welbehagen
waarin Gods liefde
zondaars zocht,
van ’t bloed
waarmee ik
werd gekocht.
Er is nog veel
In aanbouw hier,
steeds komen
huizen klaar,
de grote Bouwmeester
heeft haast,
straks,
in Zijn Jubeljaar,
wanneer het laatste
kind van God
in dit complex
zijn plaats
heeft ingenomen
dan is de grote
Bouwheer klaar,
is onze vreugd
volkomen.

Van: Coosje van Campen (vandaag, 4 mei 2009, begraven)
Uit: Lied in de Nacht, Uitgeverij de Vuurbaak

Met sympathie heeft dit niks te maken

Gisteravond hoorde ik een preek over het gebod ‘pleeg geen moord’. De meeste mensen zullen zich wel in dit gebod kunnen vinden.

Dit gebod gaat echter veel verder dan het in 1^e instantie lijkt, zie hiervoor maar eens de tekst in Matteüs 5: 21 – 26. Het verbod ‘pleeg geen moord’ verandert daardoor in het gebod ‘heb lief’.

Dit liefhebben, waar ik ook in het vorig bericht aan refereerde, kan goedkoop klinken in deze tijd, het liefhebben van vijanden zal nauwelijks serieus genomen worden. Toch worden christenen opgeroepen elkaar, hun omgeving en ook hun vijanden lief te hebben. Waar komt dat vandaan? God heeft de mensen lief. Dat is altijd al zo geweest. Daarom heeft Hij zijn zoon gestuurd om de mensheid te verlossen. Maar, daar zaten wij, als mensen, helemaal niet op te wachten. We hadden het goed samen en het lukte wel aardig zonder God, vonden wij. Sterker nog, we waren Gods vijanden, dat kun je lezen in Romeinen 5, vers 9 – 11.

Moet je nagaan; God heeft ons van de ondergang gered, terwijl we Hem helemaal niet zagen zitten. God heeft ons niet gered omdat Hij ons sympathiek vond, maar omdat Hij ons lief had. En God verwacht dat de liefde die wij, christenen, van Hem hebben ontvangen, doorgeven aan anderen; geholpen mensen willen zelf ook anderen helpen.

Christenen hebben niet uit zichzelf lief. Christenen ontvangen hun liefde aan de voet van het kruis. Christenen hebben de opdracht om eenieder lief te hebben, omdat Christus, zonder aanzien des persoons, liefheeft. Met sympathie heeft dit niks te maken.

Met zulke vijanden….

Volgens Eddaoudi, Islamitisch geestelijk verzorger, zouden christenen nog altijd in oorlog zijn met de islam.

 

Nou meneer Eddaoudi, u bent een bofkont. Met zulke vijanden heb je geen vrienden nodig:

 

Christenen hebben hun vijanden lief, kijk maar in Matheus 5, vers 44, Lucas 6, vers 27 en bij voorbeeld Lucas 6 vers 35.

Lenteliedje

De lente zet aan tot zingen.

fotografie George Burggraaff

Bij mij borrelde een liedje op uit klas vijf, groep 7 tegenwoordig. De meester van deze vijfde klas hield van muziek, maar hij moet ook iets met taal gehad hebben, want wat hebben wij – onbewust - ingewikkelde teksten geleerd zeg:

1. De winter is vergangen,
Ik zie des meien schijn.
Ik zie die bloemkens hangen,
Dies is mijn hart verblijd.
Zo ver aan genen dale,
Daar is ‘t genoeglijk zijn,
Daar zinget die nachtegale,
En zo menig woudvogelkijn.

2. Ik wil den mei gaan houwen,
Al in dat groene gras,
En schenken mijn boel die trouwe,
Die mij de liefste was.
En bidden dat zij wil komen,
Al voor haar vensterken staan,
Ontvang de mei met bloemen,
Hij is zo wel gedaan.

3. En toen die zuiverlijke,
Zijn reden had gehoord,
Toen stond zijn treurentrijke,
Met hem sprak zij een woord:
“Ik heb de mei ontvangen
Met groter waardigheid”.
Hij kust haar aan de wangen:
Was dat niet eerbaarheid ?

 

4. Hij nam haar zonder treuren
Al in zijn armkens blank.
De wachter op de muren
Hief op een lied en sanc:
“En is daar iemand inne,
Die mag wel huiswaarts gaan,
Ik zie de dag op dringen
Al door die wolken klaar”.

5. Och wachter op de muren,
Hoe kwelt gij mij zo hard,
Ik lig in zware treuren,
Mijn hert dat leide smart,
Dat doet die allerliefste
Van wie ik scheiden moet,
Dat klaag ik God den Heren,
Dat ik haar laten moet.

6. Adieu mijn allerliefste,
Adieu schoon bloemken fijn,
Adieu schoon rozebloeme,
Daar moet gescheiden zijn.
Tot dat ik weder kome,
Die liefste zoudt gij zijn,
Dat herte in mijn lijve
Dat hoort, ja, altijd dijn.

 

Antwerpen 1539